Pages Navigation Menu

Polecamy:

Aktualności

Mistrz Katarzyny Michalak – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | 1 komentarz

W każdej bibliotece swoje miejsce na półce mają książki spod pióra Katarzyny Michalak. Autorka m.in. owocowej serii tym razem zaskoczyła wszystkich pisząc powieść całkiem odmienną od dotychczasowego stylu. Gdy we wszystkich księgarniach i bibliotekach furorę robiła powieść erotyczna E.L. James 50 twarzy Greya, pani Michalak zaproponowała swoją wersję niegrzecznej powieści. Mistrz trafił także do naszej biblioteki, i być może wśród pozostałych książek przeszedłby niezauważenie, gdyby nie bardzo dobre opinie naszych stałych czytelników. W tej książce jest wszystko – mafijne porachunki, narkotyki, seks, porwania, zemsta i to co przyciąga czytelniczki jak magnes, czyli romans. Losy studentki Sonii, która przez przypadek wpada w sidła mafii oraz sidła miłości do jej porywacza – mafiosa Raula de Luca. Przeplatające się z ich losami wątki bezwzględnego Vincenta i Andżeliki oraz lekarza Pawła wchłaniają z każdą stroną wypełniając książkę wszystkimi kolorami emocji, a pozostawiając świat zewnętrzny bezbarwnym. Mimo, że książka nie kończy się happy endem na długo nie pozwala zapomnieć o przeczytanej historii. Czytając recenzje użytkowniczek jednego z najpopularniejszych, opiniotwórczych serwisów książkowych, spotkałam się zarówno z opiniami pozytywnymi, jak i negatywnymi. Nie da się ukryć, ze Mistrz wzbudza skrajne emocje – od uwielbienia po niesmak. W 100% mogłabym się podpisać za jedną z czytelniczek, która napisała: „Właściwie trudno mi ocenić dlaczego akurat ta książka ma w sobie to „coś”. Niby...

Więcej

Listy miłości Marii Nurowskiej – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

„Listy miłości” – to historia, która mogła wydarzyć się naprawdę, chociaż z pewnością lepiej zrozumieją ją ci, którzy w swoim życiu kierują się głosem serca, tak jak bohaterka – Elżbieta (Krystyna). Jest to książka o trudnych wyborach, o wewnętrznej walce z demonami przeszłości i słabościach, które kierują kolejnymi etapami życia. Kłamstwo dotyczące tożsamości, z którym musi żyć bohaterka stawia na jej drodze mężczyznę, odrzuconego adoratora z getta, który po wojnie stoi wysoko na szczeblach partyjnej hierarchii. Ma władzę  aby decydować o życiu i losie człowieka. Korzysta ze swoich przywilejów bez skrupułów – tłumione przez niego pragnienie zdobycia Elżbiety wybucha zadając jej ból i upokarzając, a jednak nie jest ona w stanie odmówić sobie kolejnych spotkań. Jest to coś z pogranicza perwersji. To, co początkowo robi dla ukochanego męża – Andrzeja, wkrótce stanie się jej obsesją, odkryje że kocha obu mężczyzn a za kolejne kłamstwo zacznie nienawidzić siebie. Maria Nurowska naszkicowała świetny portret psychologiczny kobiety uwikłanej w grzech cudzołóstwa a jednocześnie kochającej męża czystą i bezgraniczną miłością. Tak wielką, że decyduje się usunąć zaawansowaną ciążę gdyż nie ma pewności, który z nich dwóch jest ojcem. O mało nie przypłaca tego własnym życiem. Ona zresztą spełnia się od dawna w roli matki dla Michała – syna Andrzeja z pierwszego małżeństwa. Elżbieta – Krystyna żyje w ciągłym strachu przed zdemaskowaniem,...

Więcej

Zielona sukienka Małgorzaty Szumowskiej – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

Dużą popularnością i zainteresowaniem w ostatnim roku i obecnie cieszy się książka pt. „Zielona sukienka” Małgorzaty Szumskiej Wydawnictwa ,,Znak”. ,,Zielona sukienka”  to sentymentalna podróż, w którą zabrała nas sama autorka – jest to prawdziwa historia o losach dziadków Janki i Staszka napisana z perspektywy wnuczki. Główna bohaterka książki Małgorzata Szumska postanawia odwiedzić miejsca, gdzie zesłano jej babcię oraz dziadka w 1951 r. Swoją podróż po tych odległych i niesamowitych miejscach odbyła w 2012 r., a celem podróży okazała się Mokrusza – wioska w obwodzie Kańskim na odległej Syberii do której zesłano jej babcię z maleńkim synkiem, oraz Kazachstan, do którego zesłano jej dziadka na 25 lat do pracy w kopalni rudy miedzi. Do podróży przygotowała się bardzo szybko, ponieważ znała miejsca z opowiadań, z relacji swoich najbliższych, znała kilka wyrażeń po rosyjsku i wszystko wzięła w swoje ręce. Wyprawę rozpoczęła od Wileńszczyzny skąd pochodzą  jej dziadkowie, przez Moskwę, stamtąd koleją transsyberyjską do Krasnojarska, by udać się do Kańska i do wyznaczonego celu do Mokruszy. Kolejny etap podróży obejmował Tomsk-Irkuck i samolotem przez Petersburg do Karagandy w Kazachstanie. Jest to relacja z podróży, gdzie teraźniejszość splata się z przeszłością, ze wspomnieniami. Pani Małgorzata w Jejańcach spotkała się z krewnymi, odwiedzała cmentarze, gdzie pochowani zostali jej pradziadkowie, oraz krewni z rodziny. W Moruszy zobaczyła miejsca gdzie ponad 60 lat...

Więcej

Wspomnienia (niekoniecznie) dyplomatyczne Stanisława Cioska – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

W ostatnich latach opublikowano wiele wspomnień i pamiętników. Wzięli się za pióro aktorzy (Zofia Kucówna, Magdalena Zawadzka, Maja Komorowska, Krzysztof Globisz, Gustaw Holoubek, Leonard Pietraszak, Ewa Błaszczyk, Andrzej i Mikołaj Grabowscy), politycy (Mieczysław F. Rakowski, Mieczysław Jagieliński, Mikołaj Kozakiewicz), pisarze (Tadeusz Konwicki, Sławomir Mrożek, Miron Białoszewski). Wszystkie te pozycje wydawane są z reguły w twardych okładkach, zawierają dużo fotografii i są starannie opracowane edytorsko. Na napisanie wspomnień zdecydował się także Stanisław Ciosek. W czasie studiów na Uniwersytecie Warszawskim był działaczem Zrzeszenia Studentów Polskich, potem zaproponowano mu stanowisko I sekretarza KW PZPR w Jeleniej Górze. Naiwny jeszcze wówczas Ciosek nawet zadał pytanie, czy ma jeszcze inny wybór. Propozycję przyjął. Był tak wówczas zestresowany, że wychodząc z gabinetu Edwarda Babiucha w gmachu KC PZPR zamiast na korytarz trafił do szafy. Nie  te  drzwi otworzył. Krążył nawet wówczas dowcip, że Ciosek poszedł do góry. Tylko dlaczego do Jeleniej.  W listopadzie 1980 roku został odwołany do Warszawy. Stanisław Ciosek od 21 listopada 1980 do 13 listopada 1985 był w składzie Rady Ministrów jako minister do spraw związków zawodowych. Od 23 marca 1983 do 30 maja 1984 jednocześnie pełnił funkcję ministra pracy, płac i spraw socjalnych. Był też aktywnym uczestnikiem rozmów  w 1988 roku strony rządowej z NSZZ „Solidarność” w Magdalence, w roku następnym brał udział w obradach Okrągłego...

Więcej

Rodzinny park atrakcji Izabeli Pietrzyk – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

W ostatnim roku w naszej bibliotece ogromnym zainteresowaniem cieszyła się książka Izabeli Pietrzyk „Rodzinny park atrakcji”. Jak to się zwykle zaczyna, przeczytała jedna czytelniczka, poleciła koleżance, ta kolejnej koleżance (bibliotekarze dołożyli swój głos) – znowu zadziałała poczta pantoflowa (w dobrym znaczeniu tego powiedzenia). Jednym słowem nie zagrzała ona miejsca na półce bibliotecznej, a to chyba najważniejsze w życiu książki. Powieść, o której wspomniałam jest kontynuacją „Histerii rodzinnych”. Autorka jednak tak umiejętnie skonstruowała opowieści, że można je czytać w dowolnej kolejności bez bólu głowy, że nie będziemy wiedzieć o co chodzi. Zaczynamy czytać i szybko maluje nam się obraz wielopokoleniowej rodziny. Spotykamy rodziców, dzieci, dziadków. Na pierwszy plan wysuwa się Wiktoria, prawie czterdziestoletnia singielka, a dla tych, którzy wolą tradycyjnie panna. Matka przy każdej okazji suszy jej głowę i na siłę szuka kandydata na męża. Ta natomiast ma już serdecznie dość wtrącania się w jej życie. Amelia siostra Wiktorii ma męża Sławka (prawie doskonałość w oczach matki dziewczyn Janiny) i dwoje dzieci, Marka i Emilkę. Janina, seniorka rodu układa sobie słodki obrazek życia rodzinnego zamężnej córki. W rzeczywistości Sławek to facet o różnych obliczach i niekoniecznie wszystkich dobrych, co ma niemały wpływ na konflikt Amelii z dziećmi. Również obie siostry kiedyś bardzo bliskie sobie niespodziewanie oddalają się od siebie. Jak poukładają się te skomplikowane relacje...

Więcej
Reklama