Pages Navigation Menu

Polecamy:

Aktualności

Ziarno prawdy Zygmunta Miłoszewskiego – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

Zygmunt Miłoszewski (ur. 8 maja 1976 r. w Warszawie) to obecnie jeden z najpopularniejszych autorów w Polsce. Warto dodać, że autor kryminałów – gatunku, który dopiero od niedawna cieszy się popularnością wśród szerszego grona polskich czytelników. Miłoszewski zaczynał jako dziennikarz w „Super Expresie” gdzie specjalizował się w relacjonowaniu procesów sądowych. Wiedza wówczas zdobyta na pewno przydała się podczas tworzenia tak nietuzinkowej postaci, jaką jest Teodor Szacki – aspołeczny, bezkompromisowy, poświęcający się pracy prokurator. Jednocześnie jest to postać pełna sprzeczności. Z jednej strony twardy facet niedoceniający tego, co ma dopóki tego nie straci. Z drugiej tęskniący za domowym ogniskiem ojciec i były mąż. „Ziarno prawdy” to druga książka, w której Szacki jest głównym bohaterem. Wraz z nim przenosimy się z Warszawy do malowniczego Sandomierza i prawie natychmiast zostajemy wciągnięci w wyjątkowo trudne śledztwo. W brutalny sposób zostaje zabita miejscowa nauczycielka. Szanowana i powszechnie lubiana żona radnego zostaje znaleziona  z podciętym gardłem. Na miejscu zbrodni zostaje znaleziony zabytkowy, ostry nóż służący niegdyś do rytualnego uboju zwierząt. Czyżby morderca specjalnie go zostawił? Następne zabójstwo nasuwa kolejne pytania, czy obie zbrodnie mają coś wspólnego z legendą o krwi i antysemityzmem? Wszak Sandomierz ma w swojej historii „czarną kartę.” Na dodatek lokalne media, publikując kolejne doniesienia podsycają atmosferę lęku i nienawiści. Szacki, nie dość, że musi prowadzić skomplikowane śledztwo, usiłuje...

Więcej

Szukaj mnie wśród lawendy Zuzanna Agnieszki Lingas-Łoniewskiej – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

W Bibliotece Gminnej w Okszowie czytelniczki oszalały na punkcie książek z lawendą w tle. I tak oto piękna okładka pierwszego tomu ,, Szukaj mnie wśród lawendy. Zuzanna” Agnieszki Lingas-Łoniewskiej bije rekordy popularności. Historia trzech  sióstr Zuzanny, Zofii i Gabrieli, każda inna ale pragnąca tego samego – miłości i spełnienia. W pierwszej części poznajemy zawiłe losy Zuzanny – szefowej  prestiżowej korporacji farmaceutycznej, która na pierwszym miejscu stawia karierę zawodową, jednak rozgoryczona utratą awansu postanawia skorzystać z propozycji Gabrieli i udać się do niej  na wakacje do Chorwacji.  Razem z siostrą bliźniaczką Zosią i jej mężem Adamem, który w Chorwacji postanawia uczcić jubileusz swojej firmy udają się na wspólny wyjazd. Na płycie lotniska pojawia się Robert, współpracownik Adama i mężczyzna, który szesnaście lat temu boleśnie skrzywdził Zuzannę. Piękna podróż do Południowej Dalmacji, klimatyczne krajobrazy, muzyka, wino i pachnąca lawenda sprawiają, że Zuzanna stara się wybaczyć Robertowi  i na nowo odkryć  w sobie pokłady miłości. Zdaniem Naszych czytelniczek powieść czyta się jednym tchem. A najlepszą rekomendacją  dla książki Agnieszki Lingas-Łoniewskiej jest wypożyczenie następnych tomów lawendowej trylogii, by poznać dalsze losy sióstr Skotnickich – Zofii i Gabrieli. Biblioteka Publiczna Gminy Chełm w...

Więcej

Ogród Kamili Katarzyny Michalak – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

Katarzyna Michalak ma u nas grono swoich czytelniczek pochłaniających jej powieści w tempie ekspresowym. Jej utwory zapadają w pamięć i wywołują masę emocji. Sama do nich należę i z niecierpliwością czekam na każdą nową powieść. Mamy chyba wszystkie serie: owocową, z kokardką, z czarnym kotem, poczekajkę, kroniki Ferrinu, z  tulipanem oraz kwiatową, która chyba cieszy się największym powodzeniem. Ogród Kamili  to pierwsza książka z serii kwiatowej, opowieści o przyjaźni, miłości i wybaczaniu. Bohaterką  jest młoda kobieta, szukające swojego miejsca, której losy wprowadzają w spokojny i dobry nastrój. Książka jest prosto napisana, szybko się czyta i bardzo wciągająca wprost trudno się oderwać. Ciekawe jest też to, że każdy rozdział zaczyna się od opisu nazwy róży, co mnie bardzo zaciekawiło. Ja jestem zachwycona i szczerze polecam tą pozycję. Gminna Biblioteka Publiczna im. J. I. Kraszewskiego w...

Więcej

Ten obcy Ireny Jurgielewiczowej – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

Bardzo lubię czytać książki polskich autorów. Jedną z ciekawszych pozycji jest według mnie powieść Ireny Jurgielewiczowej pt. „Ten obcy”. Książka ta jest lekturą szkolną. Często do niej wracam gdyż autorka w bardzo ciekawy sposób opisała historię Zenka Wójcika i jego przyjaciół Uli, Pestki, Julka i Mariana. Ojciec Zenka, głównego bohatera powieści był alkoholikiem i dlatego Zenek uciekł z domu i ruszył w poszukiwaniu wujka. Książka pisana jest młodzieżowym, przystępnym językiem i czyta się ją z zapartym tchem od początku do końca. Czytając kolejne rozdziały zapomina się o całym świecie, bo każdy następny jest ciekawszy. Czytelnik śledząc losy sympatycznych bohaterów zaprzyjaźnia się z nimi. „Ten obcy” to opowieść o bezinteresownej pomocy nieznajomemu chłopcu, o samotności dzieci z rozbitych rodzin, o zawiązywaniu się przyjaźni i miłości, o dawaniu drugiej szansy komuś oraz o dochowywaniu powierzonej tajemnicy. Lektura ta daje dużo do myślenia o tym jak ja, my zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji. Tak jak młodzi bohaterowie na długo zapamiętali historię z Zenkiem na wyspie, tak każdy kto przeczyta tę książkę będzie ją często wspominał i powracał do niej. Zachęcam młodszych i starszych do przeczytania jakże aktualnej książki i dziś, na początku XXI wieku. Obecnie spotyka się również dużo rozbitych, patologicznych rodzin, w których żyją podobni nastolatkowie, z takimi samymi problemami jak poznani bohaterowi powieści „Ten obcy”....

Więcej

W dżungli życia Beaty Pawlikowskiej – recenzja

Opublikowany 15 Oct, 2015 w Recenzje | brak komentarzy

„W dżungli życia. Poradnik dla dziewczyn i chłopców (oraz niektórych dorosłych)” Beaty Pawlikowskiej to książka, którą mogę polecić czytelnikowi od wieku gimnazjalnego poczynając,  a na wieku emerytalnym kończąc. Autorka –  pisarka,  podróżniczka, przewodnik wypraw do dżungli amazońskiej pisze o swoim życiu, w którym imała się różnych profesji i spotykała się z różnymi ludźmi. Jest to życie bardzo bogate i ciekawe. Pozwolę sobie zacytować kilka fragmentów, które uważam za uniwersalne – zarówno dla młodszych jak i starszych czytelników: „(…) najważniejsze co mam do zrobienia, to zorganizowanie własnego życia. Zastanowienie się czego pragnę, o czym marzę, czego potrzebuję – a potem znalezienie sposobu, żeby to zrealizować”. „Życie chyba powinno być radością, a człowiek powinien być zadowolony, z tego kim jest i co robi”. „(…) jeżeli chcę cokolwiek osiągnąć w życiu, muszę to po prostu zrobić sama – bo nikt inny za mnie tego nie zrobi”. „Najważniejsze jest to, żeby najpierw być szczerym i uczciwym wobec siebie samego”. „Każdy człowiek ma w sobie jakiś talent, tylko czasem sam o tym nie wie i dlatego nie potrafi go odnaleźć. Szukaj go w sobie” Czytelnik odczuwa, że te wszystkie życiowe rady autorki są  szczere bo poparte są jej doświadczeniem życiowym. Beata Pawlikowska nie umoralnia na siłę, przeciwnie, pokazuje, że to każdy z nas tworzy swoje życie. Sylwia Jaguszewska Biblioteka...

Więcej
Reklama